نفسهای که بعد از 62 سال جاودانه ماند
سلامت گیل/ به نقل از فارس از رشت، طالب علیزاده، کشاورز مهربان روستای جورکویه در لشتنشاء، صبح آن روز مثل همیشه راهی کار شد اما حادثهای ناگهانی سقوط از ارتفاع، او را به بیمارستان پیروز لاهیجان کشاند و در بخش مراقبتهای ویژه، پزشکان شبانهروز تلاش کردند، اما جراحات شدید باعث شد مغز او دیگر فعالیتی نداشته باشد.
اوج فداکاری در اوج غم
اعضای خانواده، با چشمانی پر از اشک و قلبی شکسته، به این باور رسیدند که اگر طالب نمیتواند به زندگی برگردد، نفسهایش باید در بدن کسانی ادامه یابد که در انتظار معجزه هستند.
پس از طی مراحل قانونی و تأیید مرگ مغزی توسط تیم متخصصان معتمد وزارت بهداشت، پیکر او به واحد فراهمآوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در بیمارستان رازی رشت منتقل شد.
برداشت عضو در اتاقی پر از احترام
در اتاق جراحی، پزشکان با سکوتی خاص و احترامی عمیق، کلیهها، کبد و دیگر بافتهای قابل پیوند را برداشتند و هر عضو، امیدی تازه برای بیماری بود که ماهها و سالها در صف انتظار پیوند مانده بود.
دکتر سیامک ریماز، مسئول واحد فراهمآوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی گیلان، درباره این اقدام گفت: «فرهنگ اهدای عضو، اوج نوعدوستی و انسانیت است و خانواده آقای علیزاده با این تصمیم، چند بیمار را از مرگ نجات دادند و نفسهای او هنوز در بدنهای دیگری ادامه دارد.»
به گفته وی، «مرگ مغزی پایان زندگی نیست، اگر با اهدای عضو، فرصت زندگی دوباره به دیگران بدهیم و هر خانوادهای که در چنین شرایطی این تصمیم بزرگ را میگیرد، قهرمانی واقعی است.»
زندگی ادامه دارد
طالب علیزاده حالا دیگر در میان ما نیست، اما تپش قلبش، جریان خون در رگها و نفسهایش در سینههای دیگری ادامه دارد.
تصمیم خانوادهاش نهتنها چند بیمار را نجات داد، بلکه در دل مردم منطقه جرقهای از امید و فرهنگسازی را روشن کرد.