سلامت گیل/ ناباروری در ایران دیگر یک مسیله فردی یا خانوادگی نیست؛ این پدیده به یک «چالش جمعیتی و اجتماعی» بدل شده است. آنچه بیش از هر چیز در این میان جلب توجه میکند، شکاف عمیق میان آنچه در سطح سیاستگذاری و تبلیغات رسمی وعده داده میشود و آنچه در واقعیت بر دوش زوجها سنگینی میکند، است.
آمارهای رسمی نشان میدهد حدود ۳.۵ میلیون زوج در کشور با مشکل ناباروری دست و پنجه نرم میکنند. در شرایطی که نرخ باروری کل کشور طی دهه گذشته به پایینترین سطح خود رسیده، انتظار میرود نهادهای سیاستگذار نه تنها موانع درمان ناباروری را بردارند، بلکه مسیر را برای این خانوادهها هموارتر سازند. با این حال، نگاهی به تجربه روزمره زوجهای نابارور خلاف این انتظار را روایت میکند، هزینههای سنگین و گاه کمرشکن برای دارو، جراحی و روشهای کمکباروری، پوشش ناکافی بیمهها، کمبود مراکز درمانی استاندارد در شهرهای کوچک و بروکراسی پیچیدهای که بسیاری از خانوادهها را ناامید میکند. این شرایط بهویژه در حالی رخ میدهد که قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، دولت را مکلف به تأمین حمایتهای مالی، دارویی و بیمهای کرده است. با این وجود، شکاف میان «قانون روی کاغذ» و «واقعیت در میدان» بهقدری عمیق است که بسیاری از زوجها ترجیح میدهند عطای فرزندآوری را به لقایش ببخشند.
